Start :: All Articles :: Add new article :: Extended Search

Add new translation

[Original] Aardschok 05/2009: Konsert op de korrel - Nightwish, Pain, Indica (2009-05) - Reviews

Indica heeft zich een paar jaar te vroeg in een Europees avontuur gestort, dat is wat het korte optreden pijnlijk duidelijk maakt. Het Finse damesvijftal mag in eigen land onder de vleugels van Nightwish-baas Tuomas Holopainen uitgegroeid zijn tot lokale helden, voor het prille talent is het Rotterdamse sportpaleis nog veel te groot. De liedjes hebben weinig om het lijf en de presentatie is onzeker. Wie excuseert zich in vredesnaam voor het spelen van nog een allerlaaste nummer? Hoewel, voor het aan flarden coveren van Wuthering Heights van Kate Bush is die verontschuldiging eigenlijk wel op zijn plaats.

Ook in het geval van Pain is er een relatie met Nightwish. Zangeres Anette Olzon zingt mee op twee songs van de laatste CD van deze Zweedse band: 'Cynic Paradise'. De band rond zanger en gitarist Peter Tägtgren zet een solide set neer, die de valse start van Indica snel doet vergeten. Eens te meer blijkt hoe doeltreffend de combinatie van simpele metal en elektronische ritmes kan zijn. De energieke set wordt afgesloten met het bekendste nummer van de band: 'Shut Your Mouth', afkomstig van de CD 'Nothing Remains the Same'. Het moet raar lopen wil de band op deze avond niet wat zieltjes hebben gewonnen.

Hoe de verstokte fans op het concert van Nightwish zullen terugblikken, is afwachten. De eerste berichten op de diverse fora lopen in elk geval erg uiteen. Het verhaal is bekend: ier jaar geleden werd zangeres Tarja Turunen aan de kant gezet, om vervangen te worden door de Zweedse Anette Olzon. Ze debuteerde verdienstelijk op 'Dark Passion Play', die ook door de meeste volgelingen van de Finse band welwillend ontvangen werd. In de tournees die volgden, werd de naam van haar voorganger echter regelmatig gescandeerd. Ook bleek de nieuweling niet altijd even toonvast te zijn.

Uit het optreden in Rotterdam blijkt dat Nightwish niet in het verleden wil blijven hangen. De setlist bestaat vooral uit songs van de recente plaat ('Seven days to the wolves', 'Amaranth', 'Sahara', 'The poet and the pendulum' en 'The Escapist'). Liefst zeven songs worden er ook gespeeld van de voorganger 'Once' (onder andere 'The siren' en 'Romanticide'). Van 'Wishmaster', 'Oceanborn' en 'Century Child' wordt slechts één liedje afgestoft.

Het publiek, tussen de zes- en zevenduizend mensen, onthaalt de band met een oprecht enthousiasme. Het lijkt ook over te slaan op de band. Het collectief oogt zelfverzekerd, wat ook geldt voor de zangeres. Olzon lijkt in haar rol gegroeid te zijn. Toch scheert ze regelmatig langs de afgrond van de valse noten. In 'Dead to the World', het tweede nummer van de set, zit ze er een paar keer goed naast. Het is zeker niet de laatste keer deze avond. Elders wordt haar wankelende bijdrage liefdevol toegedekt door zwaar aangezette keyboardpartijen of achtergrondzang. Toch wordt het nooit echt pijnlijk. Het vocale geglibber doet weinig af aan de pracht van de oude en nieuwe songs. Het podium, opgetrokken in zeemanssferen, oogt bovendien fraai. De vlammen, vonkenregens en andere effecten missen hun uitwerking evenmin. Toch blijft er iets knagen. Nightwish werd ooit groot (mede) dankzij een superieure zangeres. Nu mag elk zuiver gezongen nummer als een zegening geteld worden. Is dat voldoende voor een glorieus vervolg van dit Finse sprookje?

added by Bert Harmsen on 24.05.09article also available in:  | printer friendly version

(c)2006 Nightwish Bibliotheca
Nightwish-Bibliotheca.com is a project of Ever Dream Fanclub
Copyrights and trademarks for the photos, articles and other promotional materials are held by their respective owners.